Πού είν’ εκείνα τα καιρούς

0
31

Τα εξέργατα επέμ’νανε

γραμμένα ‘ς σα χαρτία,

απέσ’ ‘ς σα ημερολόγια

δίχως να έχ’νε αξίαν.

 

Πού είν’ εκείνα τα καιρούς

χρόνια ευλοημένα,

τ’ εξέργατα π’ εκράνανε

όλια απ’ έναν-έναν;

 

Τα κεμεντζέδες έπαιζαν,

έλεαν τραγωδίας,

‘ς σ’ οσπίτια ατότε ελάσκουνταν

κι απέσ’ ‘ς σα γειτονίας.

 

Εφτωχοί πα αν έτανε,

‘ς όλια τα ονομασέας

εθέκνανε απάν’ ΄ς σο στολ’

τα στύπα και τα ελαίας.

 

Το ρακίν πα εβάλ’νανε

‘ς σα μικρά τα ποτήρια,

με την εγάπ’ εποίν’νανε

τ’ ολονών τα χατήρια.

 

Ατώρα ατά εκάτσαν κα

έξεργον ‘κι τερούνε,

άλλο ‘κι πάνε κ’ έρχουνταν

άλλο πόρτας ‘κι κρούνε.

 

Τη συενότιαν ‘κι κρατούν,

τ’ έναν τ’ άλλο ‘κ’ εξέρ’νε,

απέσ’ ‘ς σα δεκαστήρια

ο εις τον άλλον φέρ’νε.

 

Ατώρα οι φίλ’ κι οι συενοί

άλλο το χέρ’ ‘κι σπίγγν’νε,

μόνο ας σο τελέφωνον

τ’ ευχάντας ατουν στείλ’νε.

 

 

Ανθρώπ’ εταουτεύτανε

‘κ’ ευτάνε συντροφίαν,

πολλά καλά εχάθανε

με την τεχνολοΐαν.

 

Κάρτας και τηλεόραση,

Ίντερνετ και κομπιούτερ,

την κοινωνίαν ‘χαλασαν

τσατίνα θα ορθούται.

 

Ατώρα αν ‘κι συνέρχουμες

και αν ‘κι αγληγορούμε,

άλλο ‘κι θα προφτάνουμε

άλλο ‘κι θα πορούμε.

 

Πώς θα ζουν τα παιδία μουν

ντο θα ‘ίν’ταν τ’ εγγόνια,

η κοινωνία πώς θα εν’

μετά κάμποσα χρόνια;

 

 

*Από το βιβλίο του Γιάννη Μιχαηλίδη

΄΄Έλα Διογένη να ελέπ’ς΄΄

Ποιήματα

Εκδόσεις Αδελφών Κυριακίδη α.ε.  2008

Please follow and like us:
Facebook
Facebook
Google+
Google+
https://pagoinia.gr/%cf%80%ce%bf%cf%8d-%ce%b5%ce%af%ce%bd-%ce%b5%ce%ba%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1-%cf%84%ce%b1-%ce%ba%ce%b1%ce%b9%cf%81%ce%bf%cf%8d%cf%82/
Instagram
Follow by Email