«Τη γλώττη μη λαλείτε τα δόλια, μηδέ τίθεσθε πρόσκομμα τω αδελφώ εις σκάνδαλον»

0
5

 

† Ο Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας ΙΩΗΛ

Σε ένα από τα τροπάρια του εσπερινού ο ιερός υμνογράφος μας προτρέπει: «με τη γλώσσα μη λαλείτε τα δόλια, ούτε να βάζετε εμπόδια στον αδελφό με αποτέλεσμα να σκανδαλίζεται».

Πράγματι, τα λόγια που βγαίνουν από το στόμα μας γίνονται πολλές φορές αιτία να δημιουργούνται αντεγκλήσεις και έριδες. Η γλώσσα είναι ένα μέλος του σώματός μας, με το οποίο συνομιλούμε με τον Θεό, αλλά και με το οποίο λαμβάνουμε τη φρικτή θυσία, τη Θεία Ευχαριστία.

Και είναι αλήθεια πως για μεν τα άλλα αμαρτήματα, όταν πρόκειται να τα εκτελέσουμε, χρειάζεται πολύς κόπος και φροντίδα και απαιτούνται και συνεργοί και μάλιστα με το πέρασμα του χρόνου δεν πραγματοποιούνται. Π.χ. ένας έχει το πάθος της πλεονεξίας. Για να το εφαρμόσει χρειάζεται πολύς κόπος και φροντίδα και κατάλληλες συγκυρίες. Ενδέχεται να παλέψει το πάθος του και να απαλλαγεί απ’ αυτό, χωρίς να εφαρμόσει τις αμαρτωλές του τάσεις. Το ίδιο και για τον φόνο, κ.τ.λ. Ελάτε τώρα στην κακολογία. Ο ιερός Χρυσόστομος γράφει πως για το αμάρτημα αυτό αν δεν είμαστε πολύ εγκρατείς, αμέσως κυριευόμεθα απ’ αυτό, και ούτε ο χρόνος, ούτε η φροντίδα, ούτε η δαπάνη, ούτε η επίπονη εργασία μας χρειάζεται για να κακολογήσουμε και να κατακρίνουμε. Ανοίγουμε το στόμα μας και βγάζουμε χίλια δυό δόλια λόγια εναντίον του άλλου. Δόλια, συκοφαντικά, υποτιμητικά για την υπόληψή του. «Τα δε εκπορευόμενα εκ του στόματος εκ της καρδίας εξέρχεται, κακείνα κοινεί τον άνθρωπον». Δηλαδή όσα έχει ο άνθρωπος μέσα στην καρδιά του ακάθαρτα, όπως διαλογισμοί, φόνοι, μοιχείες, ψευδομαρτυρίες και άλλα, αυτά μολύνουν τον άνθρωπο. Μάλιστα η τιμωρία του Θεού θα είναι αυστηρή.

Θα πω ένα συγκεκριμένο παράδειγμα. Ένας αμάρτησε και έπεσε σε ένα σαρκικό αμάρτημα, της πορνείας. Για το αμάρτημα αυτό βρίσκει χίλιες δυό δικαιολογίες· ότι είναι άνθρωπος, ότι η ανθρώπινη φύση είναι αμαρτωλή, ότι το περιβάλλον τον έσπρωξε να πέσει κ.τ.λ. Στον εαυτό του τα ελαφρυντικά στοιχεία είναι πολλά. Όταν όμως πληροφορηθεί για κάποιον άλλον ότι έπεσε στο ίδιο αμάρτημα, είναι πολύ αυστηρός. Η γλώσσα του είναι δόλια, κατακρίνει με σφοδρότητα τον ομοιοπαθή του, δεν του βρίσκει κανένα δικαιολογητικό. Κατά την ημέρα της κρίσεως, λέγει ο Χρυσόστομος, ο Θεός δεν θα τον καταδικάσει ανάλογα με το παράπτωμά του, αλλά δύο και τρεις φορές περισσότερο. Ο Θεός θα υπολογίσει την τιμωρία όχι με βάση το αμάρτημά του, αλλά με βάση την αυστηρή καταδίκη, που ο ίδιος απήγγειλε στον άλλο που περιέπεσε στο ίδιο σφάλμα. Να μια χαρακτηριστική εικόνα. Ο φαρισαίος, αν και ο ίδιος δεν είχε αμαρτήσει σε τίποτε, αλλά και έζησε στη δικαιοσύνη, και είχε πολλά στο ενεργητικό του να επιδείξει, επειδή όμως με τα αλαζονικά του λόγια κατεδίκασε τον Τελώνη, τον άρπαγα και πλεονέκτη και παρανομότατο, τόσο σκληρά τιμωρήθηκε, ώστε του επεφύλαξε ο Θεός μεγαλύτερη τιμωρία από εκείνη που άξιζε στον τελώνη. Εάν ο φαρισαίος καταδικάστηκε τόσο, παρόλο που δεν αμάρτησε, παρά μόνο κακολόγησε, σκεφτείτε ποια απολογία θα δώσουμε εμείς, που έχουμε διαπράξει τα ίδια αμαρτήματα, με αυτά που κακολογούμε και κατηγορούμε τους άλλους. «Εκ του στόματός σου κρινώ σε πονηρέ δούλε», μας λέει ο ίδιος ο Κύριος. Με τη δολιότητα της γλώσσης μας, βγάζουμε την απόφαση του Θεού εναντίον μας.

Θα ήθελα να αναφέρω μερικές αθλιότητες της γλώσσας μας που περιγράφονται στη Γραφή.

Μύρια κακά δημιουργεί η απροσεξία της γλώσσας, όπως ακριβώς και η φρούρησή της απεργάζεται μύρια καλά. «Θου Κύριε φυλακήν τω στόματί μου και θύραν περιοχής περί τα χείλη μου», λέγει ο ψαλμωδός. Ο δε σοφός Σειράχ λέγει: «Βάλε στο στόμα σου θύρα και κλείθρον», κλείδωσε το στόμα μου.

Υπάρχει περίπτωση το στόμα μας να βγάζει δολιότητες  εναντίον του Θεού. Για θυμηθείτε τι είπε ο διάβολος στον Θεό. «Εις τον ουρανόν αναβήσομαι», θα ανέβω στον ουρανό και θα στήσω τον θρόνο μου και θα γίνω όμοιος με τον Θεό. Ήθελε να θεοποιήσει τον εαυτό του. Με αποτέλεσμα, όπως η αστραπή όταν λάμπει, δεν καταλαβαίνει κανείς από που αρχίζει και που τελειώνει, έτσι τόσο γρήγορη ήταν και η πτώση του διαβόλου. Πολλοί άνθρωποι ανοίγουν το στόμα τους και θεοποιούν τον εαυτό τους και τα έργα τους. Λένε πονηρά πράγματα. Δεν υπάρχει Θεός, όλα εξηγούνται με την ύλη, ο άνθρωπος είναι δημιούργημα της εξελίξεως και όχι του Θεού κ.τ.λ. Η γλώσσα ομιλεί δόλια εναντίον του Θεού.

Άλλη περίπτωση. Ο Ευαγγελιστής Λουκάς μας λέγει πως ο Κύριος είπε: «Ουαί οι γελώντες νυν, ότι πενθήσετε  και κλαύσετε». Αυτοί που γελάνε τώρα, θα πενθήσουν και θα κλαύσουν αργότερα. Ποιους εννοεί ο Κύριος; Αυτούς που είναι γελαστοί άνθρωποι; Όχι βέβαια· αλλά τους αισχρολόγους, τους αναίσχυντους, τους υπερήφανους, τους είρωνας, αυτούς που ζουν μέσα στην αμαρτία και την οποία αμαρτία ομολογούν με τα χείλη τους. Γι’ αυτό και ο Χριστός είπε ότι για κάθε αργό λόγο θα λογοδοτήσουμε.

Άλλη περίπτωση. Η κακολογία εναντίον των ποιμένων και των ιερέων της εκκλησίας μας. Όταν ο Παύλος στην απολογία του μπροστά στους Ιουδαίους μίλησε αυστηρά για τον αρχιερέα Ανανία, μετά από παρατήρηση που του έγινε για τα άσχημα λόγια που απεύθυνε προς τον αρχιερέα του Θεού, είπε: «Ουκ ήδειν, αδελφοί, ότι εστίν αρχιερεύς». Οι ιερωμένοι δέχονται τις περισσότερες κακολογίες των ανθρώπων.

Ας φροντίσουμε, όσο μπορούμε, να συγκρατούμε το στόμα μας να μη λαλεί δόλια εναντίον του πλησίον.

Please follow and like us:
Facebook0
Facebook
Google+
Google+
https://pagoinia.gr/%cf%84%ce%b7-%ce%b3%ce%bb%cf%8e%cf%84%cf%84%ce%b7-%ce%bc%ce%b7-%ce%bb%ce%b1%ce%bb%ce%b5%ce%af%cf%84%ce%b5-%cf%84%ce%b1-%ce%b4%cf%8c%ce%bb%ce%b9%ce%b1-%ce%bc%ce%b7%ce%b4%ce%ad-%cf%84%ce%af%ce%b8/
Instagram
YouTube
Follow by Email