Τι είναι η Εκκλησία

0
9

Η Εκκλησία είναι ένα νοσοκομείο στο οποίο θεραπεύονται με τη Χάρη του Θεού όσοι το επιθυμούν

 Η Εκκλησία

Μεγάλη σύγχυση υπάρχει μεταξύ των πιστών, αλλά και μεταξύ των ποιμένων μας, για το τι είναι η Εκκλησία. Μέσα στα κείμενα των επιστολών του αποστόλου Παύλου η Εκκλησία  ορίζεται «ως σώμα Χριστού». Όπως το σώμα αποτελείται από πολλά μέλη και όλα τα μέλη υπακούουν στο κεφάλι και συνεργάζονται μεταξύ τους, έτσι και η Εκκλησία αποτελείται από τους πιστούς, τα μέλη, αλλά και την κεφαλή, τον Χριστό. Για να είναι ένα μέλος της Εκκλησίας ζωντανό, πρέπει  να έχει οργανική σχέση με την κεφαλή, τον Χριστό. Να υπακούει σ’ Αυτόν και να συνεργάζεται με τα άλλα μέλη. Διαφορετικά δεν αποτελεί ζωντανό μέλος της Εκκλησίας. Αν ενεργεί ως «ιδιώτης» και δεν αγωνίζεται να εφαρμόσει το θέλημα του Χριστού, τότε χάνει την ιδιότητα του μέλους, του πιστού. Αλλά και όσοι θεωρούν ως Εκκλησία μόνο τους ιερείς και του επισκόπους κάνουν μεγάλο λάθος. Την Εκκλησία την αποτελούν τόσο οι ποιμένες, όσο και οι ποιμαινόμενοι, ο λαός του Θεού, οι πιστοί.

Μια άλλη εικόνα της Εκκλησίας που την συναντάμε στην αγιογραφία είναι αυτή της «νηός». Η Εκκλησία παρομοιάζεται με πλοίο,  που πορεύεται στο πέλαγος του κόσμου, μέσα από τρικυμίες και θύελλες ή σαν την Κιβωτό του Νώε, που όσοι μπήκαν μέσα της τότε σώθηκαν από τον κατακλυσμό. Τώρα οι πιστοί σώζονται από τον κατακλυσμό της αμαρτίας. Καπετάνιος  στο πλοίο αυτό είναι ο Χριστός. Που οδηγεί τελικά, την Εκκλησία σε υπήνεμο και ασφαλές λιμάνι.

Τέλος, μια τρίτη απεικόνιση της Εκκλησίας είναι αυτή του «θεραπευτηρίου». Η Εκκλησία, κατά τους Πατέρες, είναι ένα νοσοκομείο στο οποίο θεραπεύονται με τη Χάρη του Θεού όσοι το επιθυμούν ελεύθερα και αγωνίζονται να εφαρμόσουν συνειδητά τη θεραπευτική αγωγή, που οι αγιασμένοι «ιατροί» των ψυχών, προτείνουν. Έτσι αμαρτωλοί και παλιάνθρωποι μεταποιούνται σε αγίους. Λεπροί πνευματικά καθαρίζονται. Κάθε πνευματική ασθένεια και κάθε πάθος θεραπεύεται. Η μετάνοια και η άσκηση κυριολεκτικά θαυματουργούν. Η Εκκλησία λειτουργεί, ως ένα «πνευματικό ιατρείο. Σκοπός αυτής της αγωγής είναι η κάθαρση της καρδιάς, προκειμένου ο άνθρωπος να αξιωθεί να δεχθεί τη Χάρη του Αγίου Πνεύματος και να οδηγηθεί στη θέωση από αυτή τη ζωή.

Κληρικοί και λαϊκοί στην Εκκλησία

Γι’ αυτόν τον σκοπό, τη θέωση, αλλά και προκριμένου ολόκληρος ο κόσμος να γίνει «μία ποίμνη» υπό ένα Ποιμένα, κατήλθε το Άγιο Πνεύμα την ημέρα της Πεντηκοστής στους Μαθητές του Χριστού και τους ανέδειξε σε Αποστόλους. Από τότε και μέσω της Αποστολικής Διαδοχής έχουμε τους επισκόπου, τους ιερείς και τους διακόνους μέχρι και τις ημέρες μας, αλλά και τον λαό του Θεού. Όπως ήδη αναφέραμε, την Εκκλησία την αποτελούν και οι κληρικοί και οι λαϊκοί, όλοι οι πιστοί. «Η ιεροσύνη είναι χάρισμα, που ενεργοποιείται σε συγκεκριμένο λειτούργημα, θεμελιώδες για την υπόσταση της Εκκλησίας, αλλά που δεν αποκλείει τα λοιπά χαρίσματα και άλλους χαρισματούχους φορείς ανάμεσα στους λαϊκούς … Όταν λοιπόν γίνει συνείδηση ότι οι κληρικοί μέσα στο εκκλησιαστικό σώμα επιτελούν την ανατεθείσα σ’ αυτούς ‘’λειτουργία’’ (λειτούργημα), ως μέλη και αυτοί του σώματος, τότε καταλύεται κάθε φεουδαρχική – ‘’δεσποτική’’ – αντίληψη για την ιεροσύνη και η Εκκλησία (ενορία) βλέπει στο πρόσωπο του Κληρικού τον πατέρα  και ποιμένα της».

Με βάση τα παραπάνω μπορεί να γίνει αντιληπτό ότι ο κληρικός, μολονότι ταγμένος να ‘’ποιμαίνει τα πρόβατα’’ του Χριστού, δεν είναι ‘’άρχοντας’’ και ‘’εξουσιαστής’’, αλλά φορέας λειτουργικού χαρίσματος, το οποίο καλείται να ενεργοποιεί σε διακονία ποιμαντική για την εν Χριστώ αύξηση του ποιμνίου… και πάλι … ότι και τα λαϊκά μέλη του εκκλησιαστικού σώματος λαμβάνουν  από το Άγιο Πνεύμα χαρίσματα, που ενεργοποιούνται σε διακονήματα μέσα στο σώμα και τότε γίνεται φανερό  ότι η αξιοποίηση των οποιωνδήποτε λαϊκών … όχι μόνο δεν σημαίνει χαριστική παραχώρηση, αλλά είναι απολύτως αναγκαία κατάφαση  της αυθεντικής λειτουργίας του εκκλησιαστικού σώματος…». «Στην κυριολεξία μάλιστα ο όρος ‘’λαϊκός’’ σημαίνει αυτόν που ανήκει στον ‘’λαό του Θεού’’, το εκκλησιαστικό σώμα και κατά συνέπεια περιλαμβάνει  όλα τα μέλη, κληρικούς και λαϊκούς χωρίς διάκριση … Στο εκκλησιαστικό σώμα υπάρχουν λειτουργίες, χαρίσματα, διακονίες. Αλλά σε όλα τα (αληθινά) μέλη…». «Η ενότητα του εκκλησιαστικού σώματος δεν επιτρέπει  κοσμικές διαφοροποιήσεις των μελών σε άρχοντες  και αρχόμενους… Τη μόνη διαφορά μεταξύ Κληρικών και Λαϊκών εντοπίζει ο ιερός Χρυσόστομος στον κόπο και στον μόχθο των πρώτων για τους δεύτερους, δηλαδή στη διακονία και όχι  σε υπεροχικές αυτοεξάρσεις και στη διεκδίκηση τιμών. «Κατά τον … άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο στη Θεία Ευχαριστία ‘’προσφέρων’’ δεν είναι μόνο ο λειτουργός, αλλά μαζί του και όλη η κοινότητα… Ο λειτουργός απλώς ‘’την εαυτού δανείζει γλώτταν  και την εαυτού παρέχει χείρα’’ … αναφερόμενος δε σε άλλο σημείο  στην ‘’ανθρωπίνην  διαίρεσιν’’ των μελών της Εκκλησίας… παρατηρεί: ‘’…πρόβατα και ποιμένες προς την ανθρωπίνην εισί διαίρεσιν, προς δε τον Χριστό (ενώπιον του Χριστού) πάντες πρόβατα…’’. Όλοι, κληρικοί και λαϊκοί, είμαστε πρόβατα του ΜΟΝΟΥ αληθινού Ποιμένος, του Χριστού».(π. Γ. Μεταλληνός).

 

Στέφανος Κισσιώτης

Θεολόγος

Please follow and like us:
Facebook
Facebook
Google+
Google+
https://pagoinia.gr/%cf%84%ce%b9-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-%ce%b7-%ce%b5%ce%ba%ce%ba%ce%bb%ce%b7%cf%83%ce%af%ce%b1/
Instagram
Follow by Email