agapi

 

Ἡ τέ­λεια αγά­πη εἶ­ναι νὰ που­λή­σης ὅ­λα σου τὰ πράγ­μα­τα να τὰ δώ­σης ἐ­λε­η­μο­σύ­νην καὶ νὰ πη­γαί­νης καὶ ἐ­σὺ νὰ εὕ­ρης κα­νέ­να αὐ­θέν­τη νὰ που­λη­θῆς σκλά­βος καὶ ὅ­σα πά­ρης νὰ τὰ δώ­σης ὅ­λα, νὰ μὴ κρα­τή­σης ἕ­να ἄ­σπρο. Ἠμ­πο­ρεῖς νὰ τὸ κά­μης αὐ­τὸ νὰ γέ­νης τέ­λει­ος; Βα­ρὺ σὲ φαί­νε­ται. Ἄ­κου­σε: Εἰς τὴν Ἀ­να­το­λὴν ἦ­τον ἕ­νας Δε­σπό­της. Τοῦ ἐ­πῆ­ραν ἀ­πὸ τὴν ἐ­παρ­χί­αν του ἑ­κα­τὸ ἀν­θρώ­πους σκλά­βους. Ἐ­πού­λη­σεν ὅ­λα του τὰ πράγ­μα­τα καὶ τοὺς ἐ­ξε­σκλά­βω­σεν. Ἕ­να παι­δί­ον μια­νῆς πτω­χῆς χή­ρας ἀ­πό­μει­νε σκλα­βω­μέ­νο. Δὲν εἶ­χε πῶς νὰ τὸ ξε­σκλα­βώ­ση καὶ αὐ­τὸς τί κά­μνει; Πη­γαί­νει καὶ ξου­ρί­ζε­ται καὶ βγά­νει τὰ γέ­νεια. Ἐ­πῆ­γε καὶ ἐ­πα­ρα­κά­λε­σε τὸν αὐ­θέν­τη ὁ­πού εἶ­χε τὸ παι­δί­ον νὰ τὸ ἐ­λευ­θε­ρώ­ση καὶ νὰ κρα­τή­ση ἐ­κεῖ­νον σκλά­βον.

Τὸ ἐ­λευ­θέ­ρω­σεν ἀ­πὸ τὴν σκλα­βιὰν καὶ αὐ­τὸς ἐ­κά­θι­σεν εἰς τὸν αὐ­θέν­τη καὶ ἀ­περ­νοῦ­σε με­γά­λην σκλη­ρα­γω­γί­αν, ἕ­ως ὁ­πού διὰ τὴν ὑ­πο­μο­νὴν ὁ­πού ἔ­κα­νε τὸν ἠ­ξί­ω­σεν ὁ πα­νά­γα­θος Θε­ὸς καὶ ἔ­κα­νε θαύ­μα­τα. Ὕ­στε­ρα τὸν ἐ­λευ­θέ­ρω­σεν ὁ αὐ­θέν­της του καὶ πά­λιν ἔ­γι­νεν ἀρ­χι­ε­ρεὺς κα­θὼς ἦ­τον καὶ πρω­τύ­τε­ρα. Τὴν αὐ­τὴν ἀ­γά­πην θέ­λει ὁ Θε­ὸς νὰ ἔ­χω­μεν καὶ ἡ­μεῖς. Εὑ­ρί­σκε­ται κα­νέ­νας νὰ ἔ­χη αὐ­τὴν τὴν ἀ­γά­πην, νὰ κά­μη κα­θὼς ἔ­κα­με καὶ ὁ δε­σπό­της; Βα­ρὺ σὲ φαί­νε­ται. Δὲν ἠμ­πο­ρεῖς νὰ τὸ κά­μης αὐ­τό, κά­με ἄλ­λο: Μὴ που­λη­θῆς ἐ­σὺ σκλά­βος, μό­νον πού­λη­σε τὰ πράγ­μα­τά σου, δῶ­σε τα ὅ­λα ἐ­λε­η­μο­σύ­νην, τὸ κά­μνεις;

Ἀ­κό­μη βα­ρὺ σὲ φαί­νε­ται καὶ αὐ­τό. Ἂς ἔλ­θω­μεν πα­ρα­κά­τω. Δὲν ἠμ­πο­ρεῖς νὰ δώ­σης ὅ­λα σου τὰ πράγ­μα­τα, δῶ­σε ἀ­πὸ τὰ μι­σά, δῶ­σε ἀ­πὸ τὰ τρί­τα ἕ­να, δῶ­σε ἀ­πὸ τὰ πέν­τε ἕ­να. Ἀ­κό­μη βα­ρὺ σὲ φαί­νε­ται; Κά­με ἄλ­λο, δῶ­σε ἀ­πὸ τὰ ὀ­κτώ, δῶ­σε ἀ­πὸ τὰ δέ­κα ἕ­να, τὸ κά­μνεις; Ἀ­κό­μη βα­ρὺ σὲ φαί­νε­ται. Κά­με ἄλ­λο, μὴ κά­μης ἐ­λε­η­μο­σύ­νην, μὴ που­λη­θῆς σκλά­βος, ἂς ἔλ­θω­μεν πα­ρα­κά­τω: Μὴ πά­ρης τὸ ψω­μὶ τοῦ ἀ­δελ­φοῦ σου, μὴ πά­ρης τὸ ἐ­ξω­φό­ρι του, μὴ τὸν κα­τα­τρέ­χης, μὴ τὸν τρῶς μὲ τὴν γλώσ­σαν σου. Μή­τε καὶ αὐ­τὸ τὸ κά­μνεις;

Ἂς ἔλ­θω­μεν πα­ρα­κά­του, κά­με ἄλ­λο: Τὸν εὑ­ρῆ­κες τὸν ἀ­δελ­φόν σου μέ­σα εἰς τὴν λά­σπην καὶ δὲν θέ­λεις νὰ τὸν ἐ­βγά­λης. Κα­λά, δὲν θέ­λεις νὰ τοῦ κά­μης κα­λό, μὴ τοῦ κά­μης κα­κόν, ἄ­φη­σέ το­νε. Πῶς θέ­λο­μεν νὰ σω­θοῦ­μεν, ἀ­δελ­φοί μου; Τὸ ἕ­να μᾶς φαί­νε­ται βα­ρύ, τὸ ἄλ­λο βα­ρύ. Ποῦ νὰ πᾶ­με πα­ρα­κά­του, δὲν ἔ­χο­με νὰ κα­τε­βοῦ­μεν. Ὁ Θε­ὸς εἶ­ναι εὔ­σπλαγ­χνος, ναί, μὰ εἶ­ναι καὶ δί­και­ος, ἔ­χει καὶ ρά­βδον σι­δη­ρᾶν.

Ἡ ἀ­γά­πη, ἀ­δελ­φοί μου, ἔ­χει δύ­ο ἰ­δι­ώ­μα­τα, ἕ­να νὰ δυ­να­μώ­νη τὸν ἄν­θρω­πον εἰς τὰ κα­λὰ καὶ ἄλ­λο νὰ τὸν νε­κρώ­νη εἰς τὰ κα­κά. Στο­χα­σθῆ­τε: Εἶ­ναι μία­ μη­τέ­ρα καὶ ἔ­χει τὸ παι­δί της. Παίρ­νει ψω­μὶ νὰ φά­γη, κλαί­ει τὸ παι­δί της. Εὐ­θὺς ἀ­λη­σμο­νᾶ τὸ ψω­μὶ διὰ νὰ τὸ πα­ρη­γο­ρή­ση. Ἀ­πὸ τί πα­ρα­κι­νεῖ­ται ἡ μη­τέ­ρα; Ἀ­πὸ τὴν ἀ­γά­πην ὁ­πού ἔ­χει εἰς τὸ παι­δί της. Νυ­στά­ζει ἡ μη­τέ­ρα καὶ θέ­λει νὰ κοι­μη­θῆ. Κλαί­ει τὸ παι­δί της. Εὐ­θὺς ἀ­λη­σμο­νᾶ τὸν ὕ­πνον διὰ νὰ τὸ πα­ρη­γο­ρή­ση. Ἀ­πὸ τί πα­ρα­κι­νεῖ­ται; Ἀ­πὸ τὴν ἀ­γά­πην. Εἶ­ναι ἄρ­ρω­στη ἡ μη­τέ­ρα, κλαί­ει τὸ παι­δί της. Εὐ­θὺς ἀ­λη­σμο­νᾶ τὴν ἀρ­ρώ­στιαν διὰ νὰ πα­ρη­γο­ρή­ση τὸ παι­δί της. Ἀ­πὸ τί πα­ρα­κι­νεῖ­ται; Ἀ­πὸ τὴν ἀ­γά­πην.

Ἐ­γὼ πιά­νω τὸ σπα­θὶ νὰ σὲ φο­νεύ­σω. Ἀ­νί­σως καὶ σὲ ἀ­γα­πῶ, εὐ­θὺς ἡ ἀ­γά­πη μου νε­κρώ­νει τὰ χέ­ρια. Θέ­λω νὰ σὲ κλέ­ψω, ἡ ἀ­γά­πη δὲν μὲ ἀ­φή­νει. θέ­λω νὰ σὲ προ­δώ­σω, νὰ σὲ φο­νεύ­σω, νὰ σὲ κα­τα­τρέ­ξω ἤ ὅ,τι ἄλ­λο κα­κὸ νὰ σοῦ κά­μω. Ἡ ἀ­γά­πη δὲν μὲ ἀ­φή­νει νὰ σοῦ κά­μω κα­νέ­να κα­κόν, εὐ­θὺς μὲ νε­κρώ­νει. Ἐ­γὼ λέ­γω πὼς σὲ ἀ­γα­πῶ, μὰ θέ­λεις νὰ ἀ­γα­πῶ καὶ τὸ παι­δί σου καὶ τό­τε εἶ­ναι ἀ­λη­θι­νὴ ἡ ἀ­γά­πη. Εἰ­ δὲ νὰ λέ­γω πὼς ἐ­σέ­να σὲ ἀ­γα­πῶ καὶ τὸ παι­δί σου νὰ μι­σῶ, δὲν εἶ­ναι ἀ­λη­θι­νὴ ἡ ἀ­γά­πη ὁ­πού ἔ­χω εἰς ἐ­σέ­να, εἶ­ναι ψεύ­τι­κη. Ἐ­γὼ λέ­γω πὼς τὸν Θε­ὸν τὸν ἀ­γα­πῶ ὁ­πού δὲν τὸν βλέ­πω, ἐ­σέ­να ὁ­πού σὲ ἔ­χω ἀ­δελ­φὸν καὶ σὲ βλέ­πω δὲν σὲ ἀ­γα­πῶ. Λοι­πὸν εἶ­μαι ψεύ­της. Διά τοῦ­το, ἀ­δελ­φοί μου, ἀ­νί­σως καὶ θέ­λω­μεν νὰ σω­θοῦ­μεν νὰ μὴ ζη­τή­σω­μεν ἐ­δῶ εἰς τὸν κό­σμον κα­νέ­να ἄλ­λο πράγ­μα πα­ρὰ αὐ­τὴν τὴν ἀ­γά­πην νὰ ἔ­χω­μεν εἰς τὸν Θε­ὸν καὶ εἰς τοὺς ἀ­δελ­φούς μας».

 

Ἁγίου Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ

Please follow and like us:
Facebook0
Facebook
Google+
Google+
https://pagoinia.gr/agapi-pros-ton-theo-kai-tous-adelfous/
Instagram
YouTube
Follow by Email